مصطفى النوراني الاردبيلي
26
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
مصرف آن توصيه مىگردد . در استعمال خارج ، جوشانده 2 تا 10 گرم آن در 60 ميلى ليتر آب به صورت تنقيه جهت دفع كرمك به كار مىرود . كاسيا در فرمول گرد و محلولهاى حشرهكش وارد مىشود . مقدار مصرف عصاره آن در دامپزشكى 2 - 10 ميلى ليتر براى اسب و 25 / 0 ميلى ليتر براى سگ و تنطور آن 30 - 60 ميلى ليت براى اسب و 2 - 4 ميلى ليتر براى سگ است . « 1 » * كاشم كاشم را به انگليسى FERULA ، به يونانى فناليون ، به رومى كملاون و به سريانى نيلى فيثا مىنامند . مزاج كاشم در درجه سوم گرم و خشك است و نافع استسقاء ، سدد جگر ، رطوبت معده ، صداى شكم ، سختى ادرار ، احتباس حيض ، بدى هضم و نفخ شكم است . « 1 » كاشم لغتى است عربى و مأخوذ از سريانى است . امام صادق عليه السلام فرمود : « اشربوا الكاشم لوجع الخاصرة » . « 2 » يعنى : « خورد كاشم نافع درد خاصره است » . كاشم از نوع كاسنى است و يونانى آن لسطيقون يا ليفسطيون و برزه يا ليوس نيز مىنامند . در تحفه صفحه 213 گويد : نوعى از انگدان باشد و آن را انجدان رومى گويند . مايرهوف م 253 گويد : چنان كه در ذيل ماده كرفس اشاره شد بذر كاشم را در مصرف كرفس جبلى نامند . * كافور ابن محبوب گويد : مردى نزد امام صادق عليه السلام وارد شد و از چشمهايش شكوه داشت ، امام عليه السلام فرمود : چه كردى ؟ سه جزء صبر و كافور و مرّ را ، مىگويد : چنين كردم و خوب
--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 ، ص 509 - 505 . ( 1 ) - محيط اعظم ، ج 4 ، ص 8 ؛ قانون ، ج 2 ، ص 190 ؛ فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 3 ، ص 2837 . ( 2 ) - محاسن ، ص 519 .